กระบวนการบำบัดน้ำเสีย

Jul 19, 2026

ฝากข้อความ

หน่วยบำบัดน้ำเสียเบื้องต้นสำหรับน้ำเสียชุมชนอาจรวมถึง: การคัดกรองหยาบ (ตะแกรงแท่ง) การคัดกรองปานกลาง การบด การวัดการไหล การยกปั๊ม การกำจัดตะกรัน การเตรียม-การเติมอากาศ การลอยอยู่ในน้ำ การตกตะกอน และการบำบัดทางเคมี

 

การบำบัดน้ำเสียในครัวเรือนโดยทั่วไปไม่ใช้การลอยอยู่ในน้ำ การตกตะกอน หรือการบำบัดด้วยสารเคมี การนำวิธีการเหล่านี้ไปใช้บางครั้งขึ้นอยู่กับน้ำเสียทางอุตสาหกรรมในน้ำเสียชุมชน การลอยอยู่ในน้ำใช้เพื่อกำจัดของแข็งแขวนลอย จาระบี และไขมันอย่างละเอียด ไม่ว่าจะในหน่วยแยกต่างหากหรือในถังเติมอากาศ-ล่วงหน้าเพื่อกำจัดไขมันและกำจัดตะกรันในบางครั้ง หากอุตสาหกรรมปิโตรเลียมและโรงงานแปรรูปเนื้อสัตว์มีการปรับสภาพอย่างเหมาะสม โรงบำบัดในเขตเทศบาลอาจไม่จำเป็นต้องมีหน่วยลอยอยู่ในน้ำ น้ำเสียชุมชนที่มีความเข้มข้นสูง-อาจใช้การตกตะกอนโดยมีหรือไม่มีสารเคมีเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการบำบัดเบื้องต้น และป้องกันไม่ให้กระบวนการบำบัดทุติยภูมิทำงานหนักเกินไป บางครั้งจะมีการเติมคลอรีนลงในน้ำเสียดิบเพื่อควบคุมกลิ่นและปรับปรุงคุณสมบัติการตกตะกอน รูปแบบต่างๆ ของหน่วยบำบัดล่วงหน้าขึ้นอยู่กับลักษณะของน้ำเสียดิบ กระบวนการบำบัดที่ตามมา และหน่วยบำบัดล่วงหน้าที่ใช้ มีหลักการทั่วไปบางประการที่มักใช้กับโครงร่างยูนิต ห้องกรวดใช้เพื่อปกป้องปั๊มและป้องกันการสะสมของตะกรันในถังตกตะกอนหรือถังสูบจ่าย โดยทั่วไปโรงบำบัดขนาดเล็กจะวางถังสูบจ่าย Parshall ก่อนปั๊มยกความเร็วคงที่ ในโรงบำบัดขนาดใหญ่หรือในกรณีที่ใช้ปั๊มแบบปรับความเร็วได้- คุณสามารถวางถังสูบจ่ายไว้หลังปั๊มได้ ในโรงบำบัดน้ำเสียในครัวเรือนที่เป็นอิสระส่วนใหญ่ ถังตกตะกอนจะถูกวางไว้หลังปั๊มยก แต่เมื่อคาดว่าจะมีตะกอนจำนวนมาก ควรวางถังตกตะกอนก่อนปั๊ม

 

หน่วยบำบัดเบื้องต้น: การรักษาเบื้องต้นคือการตกตะกอน อย่างไรก็ตาม คำว่า "การรักษาเบื้องต้น" ที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปจะรวมถึงกระบวนการปรับสภาพล่วงหน้าด้วย โรงบำบัดในเมืองใหญ่ทุกแห่งใช้การตกตะกอนของน้ำเสียดิบ ซึ่งจะต้องวางไว้ก่อนตัวกรองทางชีวภาพแบบธรรมดา น้ำเสียดิบที่ไม่ตกตะกอนสามารถบำบัดได้โดยใช้กระบวนการตะกอนเร่งแบบผสมอย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการกำจัดกากตะกอนและต้นทุนการดำเนินงาน กระบวนการนี้จึงใช้เฉพาะในเมืองเล็กๆ เท่านั้น

 

หน่วยบำบัดทุติยภูมิ: การบำบัดทุติยภูมิทางชีวภาพใช้กระบวนการตะกอนเร่ง การกรองทางชีวภาพ หรือบ่อรักษาเสถียรภาพ ในการออกแบบโรงบำบัดน้ำเสียแบบใหม่ ตัวกรองทางชีวภาพที่มีภาระงานสูง-ได้เข้ามาแทนที่ตัวกรองทางชีวภาพที่มีภาระงานต่ำ-อย่างกว้างขวาง และกระบวนการตะกอนแบบผสมอย่างสมบูรณ์กำลังเข้ามาแทนที่กระบวนการตะกอนเร่งแบบเดิม โดยทั่วไปแล้วบ่อปรับเสถียรมักจำกัดให้ใช้ในเมืองเล็กๆ เท่านั้น ในโรงบำบัดขนาดใหญ่- การกรองทางชีวภาพที่มีปริมาณโหลดสูง- และตะกอนเร่งที่ผสมอย่างสมบูรณ์เป็นสองวิธีที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุดสำหรับการบำบัดขั้นที่สอง ตัวกรองชีวภาพมีข้อได้เปรียบเนื่องจากใช้งานง่ายและสามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงโหลดกะทันหันและการโอเวอร์โหลดโดยไม่เกิดความล้มเหลวโดยสิ้นเชิง กระบวนการตะกอนเร่งแบบผสมอย่างสมบูรณ์สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงโหลดกะทันหัน แต่จะล้มเหลวภายใต้ภาระที่มากเกินไปเป็นเวลานาน ตัวอย่างเช่น เมื่อโหลด BOD ของตัวกรองชีวภาพเพิ่มขึ้นจากโหลดการออกแบบที่ 45 psi (45 ปอนด์/1000 ฟุตลูกบาศก์/วัน) (R=1) เป็น 90 ปอนด์/1000 ฟุตลูกบาศก์/วัน (R=2) ประสิทธิภาพจะลดลงจาก 77% เป็น 70% หน่วยตะกอนเร่งที่ถูกใช้งานเกินระดับเดียวกันจะล้มเหลวเนื่องจากการรวมตัวกันของตะกอนและการสูญเสียของแข็งตะกอนเร่งในน้ำทิ้ง ประสิทธิภาพการกำจัด BOD ลดลงจาก 90% เป็นต่ำกว่า 50%

 

ข้อดีของกระบวนการตะกอนเร่งแบบผสมอย่างสมบูรณ์คือประสิทธิภาพในการกำจัด BOD สูง ความสามารถในการบำบัดน้ำเสียที่มีความเข้มข้นสูง- และความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนไปใช้กระบวนการบำบัดขั้นสูงในอนาคต สำหรับการบำบัดขั้นที่สองของน้ำเสียเข้มข้นที่มี BOD ที่สามารถตกตะกอนได้ที่ 300 มก./ลิตร การบำบัดขั้นที่สองของตะกอนเร่งสามารถกำจัด BOD ได้อย่างน้อย 90% ส่งผลให้ BOD ของเสียอยู่ที่ 30 มก./ลิตร หรือน้อยกว่า เครื่องกรองชีวภาพ-ปริมาณสูง-ขั้นเดียวสามารถกำจัด BOD ได้ 77% หรือน้อยกว่าเท่านั้น ซึ่งส่งผลให้ BOD ของเสียอยู่ที่ประมาณ 70 มก./ลิตร เพื่อให้บรรลุประสิทธิภาพในการกำจัด BOD ที่เทียบเท่ากับกระบวนการตะกอนเร่ง จำเป็นต้องมีการกรองสองขั้นตอน

 

การกำจัดตะกอน: การตกตะกอนเบื้องต้นและการตกตะกอนทางชีวภาพทุติยภูมิจะทำให้อินทรียวัตถุในน้ำเสียเข้มข้นขึ้นจนกลายเป็นปริมาตรตะกอนที่เล็กกว่าปริมาณน้ำเสียที่ได้รับการบำบัดมาก อย่างไรก็ตาม การกำจัดตะกอนที่สะสมถือเป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญในการบำบัดน้ำเสีย การลงทุนเริ่มแรกในอุปกรณ์แปรรูปตะกอนคือประมาณหนึ่งใน-ของการลงทุนทั้งหมดในโรงงานบำบัด ของแข็งที่ตกตะกอนจากน้ำทิ้งที่ผ่านการกรองแล้วของตัวกรองชีวภาพหรือตะกอนเร่งส่วนเกิน มักจะถูกส่งกลับไปยังส่วนหัวของโรงบำบัดเพื่อกำจัดพร้อมกับตะกอนหลัก กากตะกอนดิบสามารถเก็บไว้ที่ด้านล่างของถังตกตะกอนหลักเพื่อรอการบำบัดหรือสูบไปยังถังควบคุมเพื่อจัดเก็บ กากตะกอนที่ถูกสูบสามารถรวมตัวไว้ในถังที่มีความหนา ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นหน่วยป้อนด้วยแรงโน้มถ่วง- และวางไว้ก่อนการประมวลผลตะกอน ตะกอนเร่งส่วนเกินจะถูกผสมกับตะกอนหลัก-ที่ถูกสูบออก ในรูปแบบระบบ ถังควบคุมมักจะเชื่อมต่อกับถังเพิ่มความเข้มข้นของตะกอน ตะกอนเร่งส่วนเกินสามารถข้นแยกกันหรือใช้วิธีการทำให้ข้นตะกอนผสมก่อนแปรรูป

 

วิธีการต่างๆ สำหรับการประมวลผลและการกำจัดตะกอน: วิธีการประมวลผลตะกอนทั่วไปรวมถึงการย่อยแบบไม่ใช้ออกซิเจนและการกรองแบบสุญญากาศ มักใช้การหมุนเหวี่ยงและการเผาแบบเปียก วิธีการกำจัดแบบทั่วไป ได้แก่ การฝังกลบ การเผา การผลิตสารปรับปรุงดิน และการทิ้งในทะเล ในเมืองชายฝั่งทะเล การทิ้งขยะในทะเลมักเป็นวิธีที่ประหยัดที่สุด ในขณะที่การฝังกลบเป็นวิธีที่นิยมใช้เมื่อมีที่ดิน การเผาทำลาย แม้จะมีราคาแพงกว่า แต่ก็เป็นวิธีกำจัดเพียงวิธีเดียวที่เป็นไปได้ภายในเขตเมือง

 

โรงงานบำบัดน้ำเสียในเขตเทศบาลจะต้องพิจารณากระบวนการกำจัดตะกอนที่เป็นไปได้ทั้งหมดอย่างรอบคอบ การเลือกวิธีที่ดีที่สุดควรเกี่ยวข้องกับกระบวนการที่ประหยัดและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมที่สุด ปัจจัยต่างๆ เช่น การใช้ตะกอนที่ผ่านการแปรรูปในอนาคตผ่านพื้นที่อยู่อาศัยและหลุมฝังกลบ มลพิษทางน้ำใต้ดิน มลพิษทางอากาศ อันตรายด้านสาธารณสุขอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้น และปัญหาภูมิทัศน์ จะต้องได้รับการพิจารณา

 

การทำคลอรีนเป็นวิธีปฏิบัติทั่วไปในการฆ่าเชื้อน้ำทิ้งจากโรงบำบัดทุติยภูมิในแหล่งน้ำส่วนท้ายที่ใช้เพื่อการพักผ่อนหย่อนใจหรือแหล่งน้ำ ในตอนแรกรัฐหลายแห่งกำหนดให้มีการฆ่าเชื้อน้ำทิ้งจากโรงบำบัดเฉพาะในช่วงฤดูนันทนาการเท่านั้น แต่ขณะนี้กำหนดให้มีการฆ่าเชื้อตลอดทั้งปี- บางรัฐไม่มีกฎระเบียบดังกล่าว

 

เกี่ยวกับการกำจัดฟอสฟอรัสและไนโตรเจน มีการวิจัยจำนวนมากในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีการกำจัดฟอสฟอรัสที่เป็นไปได้สำหรับโรงบำบัดน้ำเสีย นอกจากนี้ ยังมีการวิจัยเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีกำจัดไนโตรเจนและการนำน้ำกลับมาใช้ใหม่โดยสมบูรณ์ โรงงานกำจัดฟอสฟอรัสนำร่องและโรงงานผลิต-ขนาดเล็กหลายแห่งยังคงดำเนินการอยู่ แต่ข้อมูลเชิงประจักษ์ยังคงจำกัดเป็นเพียงตัวอย่างสำหรับการออกแบบ-อุปกรณ์ขนาดใหญ่ แม้ว่ามาตรฐานคุณภาพน้ำจะระบุขีดจำกัดของฟอสฟอรัสและไนโตรเจน แต่การประยุกต์ใช้วิธีการกำจัดสารอาหารในวงกว้าง-ยังคงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับอนาคต

 

สำหรับเมืองเล็กๆ ขนาดของเมืองมีบทบาทสำคัญในการเลือกกระบวนการบำบัดน้ำเสีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการจัดการ การควบคุม และการกำจัดตะกอน วิธีที่ไม่ต้องการการกำจัดตะกอน (บ่อรักษาเสถียรภาพ) หรือต้องการเพียงการกำจัดตะกอนเป็นครั้งคราว (การเติมอากาศล่าช้า) จะดีกว่าสำหรับหมู่บ้านและเขตเล็กๆ เมืองใหญ่มักจะใช้ระบบที่ต้องการการควบคุมและบำรุงรักษามากขึ้น เช่น โรงบำบัดความเสถียรของการสัมผัสและโรงบำบัดคูน้ำออกซิเดชั่น ระบบบำบัดที่มีอยู่หลายแห่งไม่เป็นที่ต้องการอีกต่อไป เช่น บ่อซ่อนเร้น และประเภทอื่นๆ ที่เลือกขึ้นอยู่กับสภาพท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์

 

ชุดหน่วยบำบัดในโรงบำบัดแบบกรองทางชีวภาพประกอบด้วย{{0}ถังตกตะกอนด้านล่างแบบฮอปเปอร์พร้อมรางล้างอิสระ ถังตกตะกอนหลัก เครื่องกรองทางชีวภาพ ถังตกตะกอนสุดท้ายที่มีแรงโน้มถ่วงกลับสู่ท่อหมุนเวียนน้ำเสียแบบเปียกเดิม -เครื่องย่อยแบบขั้นตอนเดียวสำหรับการบำบัดตะกอน และเตียงอบแห้ง น้ำเสียที่ส่งกลับคืนสู่บ่อน้ำเสียเดิมแบบเปียกประกอบด้วย: กากตะกอนจากรางล้าง กากตะกอนที่ส่งคืนจากถังตกตะกอนสุดท้าย ของเสียจากสนามอบแห้ง และของเหลวที่ทำให้กระจ่างจากเครื่องย่อย โรงบำบัดอาจมีหลุมตรวจสอบทางเข้าหรือท่อบายพาสหลังตัวกรองทางชีวภาพ

 

หน่วยบำบัดตะกอนเร่งประกอบด้วยชุดตะแกรงทำความสะอาดด้วยกลไกและเครื่องบดที่จะคืนของแข็งที่หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ให้กับน้ำเสียดิบ นอกจากนี้ยังมีปั๊มเพิ่มความเร็ว-ความเร็วคงที่และแปรผัน-พร้อมเครื่องกำเนิดก๊าซสำรอง รางน้ำ Parshall ถังตกตะกอนแบบเติมอากาศ-ที่มีเครื่องล้างตะกอนอิสระ ถังตกตะกอนหลัก ถังบำบัดตะกอนเร่งแบบผสมเต็มรูปแบบ และท่อส่งกลับตามแรงโน้มถ่วงสำหรับกากตะกอนส่วนเกินลงบ่อเปียก

 

นอกจากนี้ยังมีเครื่องกรองสูญญากาศสำหรับกากตะกอนดิบจากถังเก็บกากตะกอนและหลุมฝังกลบสำหรับเค้กกรองที่ผ่านการบำบัดแล้ว สารกรองจากตัวกรองสุญญากาศจะถูกส่งกลับไปยังบ่อเปียก เนื่องจากความลึกของท่อน้ำเสีย น้ำเสียดิบจึงไม่สามารถผ่านบ่อเปียกโดยการไหลของแรงโน้มถ่วง เครื่องกำเนิดก๊าซสำรองมีไว้สำหรับปั๊มเพิ่มแรงดันใบพัดสอง-ด้านหรือสาม- ซึ่งสามารถทำงานได้ในกรณีที่ไฟฟ้าดับ ท่อส่งสะพานลอยตั้งอยู่หลังสถานีปั๊มเพิ่มแรงดันและหลังถังตกตะกอนหลัก

ส่งคำถาม